INFORMACJE PODSTAWOWE:
Stolica: New Delhi
Powierzchnia: 3287.2 tys. km2
Języki: hindu, angielski
Waluta: 1 rupia indyjska = 100 paisa
Ludność: 1080.2 mln. mieszkańców
Główne miasta: Bombaj, Kalkuta, Madras, Bangalur, Kanpur, Nagpur, Puna, Lakhanau, Jajpur.
Ustrój: republika związkowa
Głowa państwa: prezydent Pratibha Patil
Gęstość zaludnienia: 308 osób na km2
Skład etniczny: Hindusi, Biharczycy, Bengalczycy, Tamilowie, Marathiowie, Radźasthanie, Gudźaratowie, Kanarowie, Asamczycy
Podział administracyjny: 8 stanów i 7 terytoriów związkowych; Andaman and Nicobar Islands, Andhra Pradesh, Arunachal Pradesh, Assam, Bihar, Chandigarh, Chhatisgarh, Dadra and Nagar Haveli, Daman and Diu, Delhi, Goa, Gujarat, Haryana, Himachal Pradesh, Jammu and Kashmir, Jharkhand, Karnataka, Kerala, Lakshadweep, Madhya Pradesh, Maharashtra, Manipur, Meghalaya, Mizoram, Nagaland, Orissa, Pondicherry, Punjab, Rajasthan, Sikkim, Tamil Nadu, Tripura, Uttaranchal, Uttar Pradesh, West Bengal
Miejsca turystyczne: Bombaj, Kalkuta, New Delhi, Waranasi.

POŁOŻENIE GEOGRAFICZNE:
Indie obejmują większą część subkontynentu indyjskiego ograniczonego od północy łukiem Himalajów, a na południu trójkątem wchodzącego w Ocean Indyjski. Niemal 2/3 powierzchni kraju zajmuje wyżyna Dekan, wzniesiona na wysokość 600-900 m n.p.m. Jej pofalowana rzeźba jest rozcięta szerokimi dolinami rzek.
Od wschodu Dekan graniczy z Ghatami Wschodnimi z najwyższą górą Dewodi Munda (1680 m), a od zachodu wyżynę ograniczają Ghaty Zachodnie z Anajmudi (2695 m). Ghaty oddzielają Dekan od żyznych nizin nadmorskich na wybrzeżach: Malabarskim i Koromandelskim.
W części północnej powierzchnia wyżyny obniża się stopniowo i przechodzi w Nizinę Hinduistańską, rozciągającą się od Morza Arabskiego do Zatoki Bengalskiej. Obejmuje ona dorzecza Gangesu i dolnego biegu Brahmaputry oraz dorzecze górnego Indusu. W zachodniej części niziny znajduje się pustynia Thar, a we wschodniej łańcuch gór Khasi.
Od północy granicę wyznaczają masywy górskie Himalajów (najwyższe na terytorium Indii szczyty to K’angcz’endzonga – 8585 m i Nanga Parbat – 8126 m), oraz Karakorum (K2 – 8611 m). Do Indii należą także archipelagi wysp Andamanów i Nikobrów w zatoce Bengalskiej oraz Lakkadiwów i Amindiwów na Morzu Arabskim.

KLIMAT:
Indie leżą niemal w całości w strefie klimatu zwrotnikowego monsunowego. Jednak ich rozciągłość geograficzna sprawia, że warunki klimatyczne w północnej i południowej części kraju różnią zasadniczo się. Zachodnią część Niziny Hinduistańskiej cechuje klimat zwrotnikowy pustynny, a w Himalajach i Karakorum panuje klimat podzwrotnikowy górski, chłodny.
Deszcze monsunowe zaczynają się około 1 czerwca na samym południu i przesuwają się ku północy, ogarniając na początku lipca obszar prawie całego kraju. Główny monsun kończy się mniej więcej w październiku. Z kolei na dalekim południu, gdzie nigdy nie robi się chłodno, temperatury z gorących stają się przyjemnie ciepłe.
Wybrzeża z racji większej wilgotności i rozwijającej się bryzy morskiej w godzinach południowych są chłodniejsze niż wnętrze półwyspu, a na zachodnim wybrzeżu panują niższe temperatury niż na wschodnim. Okres monsunu letniego jest porą chłodniejszą, do czego przyczynia się rozwój zachmurzenia i opady hamujące wzrost temperatury w ciągu dnia.
W północnych i środkowych Indiach występują cztery główne pory roku: zimowa – chłodna i sucha; wiosenna – gorąca i sucha; letnia – gorąca i wilgotna; jesienna – chłodna i wilgotna. Na południu kraju, gdzie zimowe miesiące są ciepłe występują tylko dwie pory roku- sucha i wilgotna.

ROŚLINNOŚĆ:
Tylko 19 % powierzchni kraju pokrywają lasy. Są one bardzo różnorodne – na zachodnim wybrzeżu i w dorzeczu Barahmaputry są to wilgotne lasy równikowe, na wybrzeżu wschodnim i w środkowej części dorzecza Gangesu – wilgotne lasy monsunowe.
Na Wyżynie Dekan oprócz suchych lasów zrzucający okresowo liście występuje także formacje sawanny, a w dorzeczu Indusu można zobaczyć suchorośla i formacje półpustynne. Ze względu na dużą wartość rynkową drewna lasy nadmiernie eksploatowano.
W Ghatach Zachodnich niektóre cenniejsze gatunki, jak na przykład palisander indyjski (Dalbergia latifolia), Malabar kino (Pterocarpus marsupium) czy drzewo tekowe zostały całkowicie wyniszczone.

ZWIERZĘTA:
Mimo polowań, kłusownictwa i braku stosownej ochrony w Indiach wciąż zamieszkują niezliczone gatunki zwierząt. Wiele z nich to endemity. Najwybitniejszymi przedstawicielami ssaków są tu: lwy, tygrysy, lamparty, czarne pantery, słonie i nosorożce, dzikie bawoły, w tym wielkie indyjskie gaury, pandy, hieny, szakale i dzikie psy indyjskie.
Wśród małp zobaczyć można makaki i często spotykane langury z długimi ogonami. Świat gadów szczyci się wspaniałą kobrą królewską, pytonami, krokodylami, olbrzymimi żółwiami słodkowodnymi i licznymi jaszczurkami. Świat ptaków jest również licznie reprezentowany.

Na terenie Indii znajduje się 12 parków narodowych i 56 rezerwatów przyrody, które ochraniają zaledwie 4 % powierzchni kraju.

DEMOGRAFIA, RELIGIE I ZWYCZAJE:
Od 1950 r. Indie są niepodległą republiką związkową o ustroju demokratycznym. Pierwszym premierem został przywódca Kongresu Narodowego Jawaharal Nehru, a w latach 1980-1984 jego córka Indira Gandhi kontynuowała podjęty przez ojca program reform.
Obecnie Indie, najludniejszy po Chinach kraj na świecie, jest określany mianem największej światowej demokracji.
Pomimo, że Indie są dziś świecką republiką demokratyczną, religia wciąż jest najważniejszym aspektem indyjskiej rzeczywistości.

Główną religię Indii – hinduizm, praktykuje około 83% całej populacji.
Hinduizm to cały system wierzeń, z rozbudowanym panteonem bogów, głoszący że na drodze do ostatecznego wyzwolenia – nirwany przechodzimy przez cykl reinkarnacji, a czynnikiem decydującym o zbliżaniu się do nirwany jest karma.
Drugą ważną w Indiach religią jest buddyzm. Nie jest on istotny ze względu na liczbę wyznawców, bo tych jest tu niewielu – około 2 %, ale z uwagi na wartości, które przeniknęły do hinduizmu. Hindusi uważają dziś Buddę za jedną z inkarnacji hinduistycznego boga Wisznu. Miejsca związane z Buddą są ważnymi ośrodkami pielgrzymkowymi.
W Indiach żyje ponad 100 mln muzułmanów. Islamskie wpływy, pozostałość po panowaniu dynastii Wielkich Mogołów są w Indiach szczególnie silne w architekturze, sztuce i kuchni. Około 4,5 mln ludzi wyznaje dźinizm, powołany do życia jako próba zreformowania bramińskiego hinduizmu. Chrześcijaństwo przywędrowało do Indii wraz z pierwszymi Europejczykami i obecnie ma około 2,6 % wyznawców skoncentrowanych głównie w Goa, Kalkucie oraz na południu w Kerali.
W Indiach żyje również 18 mln Sikhów, którzy koncentrują się przede wszystkim w stanie Pendżab. Doktryna sikhizmu jest zbliżona jest do hinduskiej, z tą jednak istotną różnicą, że nie uznaje różnic kastowych.

W dalszym ciągu z powodzeniem funkcjonuje w Indiach system kastowy, wykształcony w czasach, gdy na tereny Indii napłynęły ludy aryjskie i zajęły wyższą pozycję w społeczeństwie.
Pierwotnie istniały cztery kasty: bramini – kapłani, ksztrije – władcy, urzędnicy, żołnierze; wajśjowie – chłopi, kupcy; śiudrowie – rzemieślnicy.
Później wykształciła się piąta kasta -„nietykalnych” zmuszana do wykonywania prac „nieczystych”. Grupy zawodowe - dżati - rozwijały się w obrębie kast, a z czasem stały się dziedziczne. Obecnie jest ich tysiące.

Nie istnieje wspólny dla wszystkich "język indyjski". Konstytucja uznaje oficjalnie 18 języków, ale podczas spisu ludności, przeprowadzonym w roku 1991, zanotowano ponad 1600 mniej znacznych języków i dialektów. Najbardziej popularny jest hindi, ale na południu mówi nim niewiele osób. Dlatego też łącznikiem jest wciąż język angielski, choć tak naprawdę dobrze zna go zaledwie 3 % społeczeństwa, głównie wykształcone elity.

Sztuka indyjska jest nierozłącznie związana z religią. Najwybitniejszymi osiągnięciami jest architektura i rzeźba hinduskich świątyń, malowane miniatury. Z epoki Wielkich Mogołów pozostały sakralne budowle muzułmańskie – meczety i mauzolea (np. Tadż Mahal) oraz fortyfikacje i budowle miejskie (Czerwony Fort w Delhi).
Również pewne związki z religią ma taniec indyjski oraz muzyka. Ta ostatnia nie jest łatwa do zrozumienia dla Europejczyków, ponieważ posiada inny rytm niż muzyka zachodnia i osobom nie przywykłym może się wydawać pozbawiona harmonii.

Kuchnie poszczególnych regionów różnią się znacznie, co wynika z odmiennych wpływów historycznych oraz warunków klimatycznych. Na północy jada się o wiele więcej mięsa, a w kuchnia pozostaje pod wpływem kultury islamskiej i zbliżona jest do bliskowschodniej. Wegetarianizm związany jest bardziej z kulturą ludów drawidyjskich, dlatego najbardziej rozpowszechniony jest na południu oraz wśród mieszkańców Gudźaratu. Najczęściej używaną przyprawą jest chilli, a ryż zastępują zazwyczaj kasze i ciasta. Na indyjskim południu – w Kerali, Tamilnadu jada się więcej ryżu i potraw wegetariańskich, zaś tutejsze potrawy curry są zwykle bardziej pikantne. Różni się także sposób jedzenia - jedzenie zgarnia się palcami jednej ręki, z tym że musi to być koniecznie prawa ręka.

PRZEMYSŁ I ROLNICTWO:
Podstawą gospodarki od wieków było rolnictwo. Mimo znacznych zmian i rozwoju ekonomicznego, jaki rozpoczął się w latach 50, pozostaje ono nadal najważniejszym sektorem, w którym zatrudnione jest aż 60 % populacji zawodowo czynnej.
W pierwszych latach od uzyskania niepodległości Indie miały problemy z niedoborami żywności. Poziom produkcji rolniczej stopniowo wzrastał w wyniku wprowadzania nowszych technologii, nawadniania, stosowania lepszych gatunków nasion, używania pestycydów i nawożenia.
Najczęściej uprawiane zboża to ryż na południu Indii oraz pszenica na północy. Indie są największym na świecie producentem herbaty. Duże znaczenie mają także uprawy kawy, gumy oraz orzechów kokosowych. Z Indii pochodzi też większość przypraw eksportowanych na cały świat.
W przemyśle i górnictwie zatrudniona jest tylko 10 % populacji. Bogactwa naturalne Indii to węgiel, żelazo, tytan, magnezyty, mangan. Jednak ich wydobycie nie zaspokaja zapotrzebowania kraju. Głównie importuje się produkty ropopochodne i energetyczne.
Największymi ośrodkami przemysłowymi są Kalkuta i Bombaj, gdzie rozwinął się przede wszystkim przemysł włókienniczy i odzieżowy oraz metalowy. W Bengalu, w związku z wydobyciem żelaza rozwinął się przemysł hutniczy.
Jeżeli wziąć pod uwagę jedynie wartości liczbowe, to wzrost gospodarczy Indii od czasów odzyskania niepodległości jest ogromny.
Mimo, że PKB na osobę wynosi tyko 350 USD, to jednak stopa wzrostu jest optymistyczna – wynosi 5 %. Jednak ciągle 40 % populacji żyje na granicy ubóstwa. Technologie stosowane w przemyśle są bardzo przestarzałe, tak samo jak sprzęt i wyposażenie. Przemysł w znacznym stopniu zanieczyszcza środowisko naturalne.

Goa, to wyjątkowe miejsce, gdzie tysiącletnia tradycja łączy się z nowoczesnością. Początki historii wyspy związane są z postacią Mahabharaty, po dziś dzień widoczne są wpływy hinduskie. Po podbiciu przez Portugalczyków nastąpiła ekspansja kultury Półwyspu Iberyjskiego, w efekcie czego doszło do powstania jedynego w swym rodzaju folkloru, niezwykle różniącego się od reszty Indii.
To niezwykłe miejsce oferuje turystom przepiękne zatoki, plaże, ciepłą wodę, zabytki architektury łączącej wpływy hinduskie i portugalskie, a także wspaniałą kuchnię i muzykę.

Cruise Dinner - rejs z kolacją przy zachodzie słońca
Niezapomniany rejs po rzece Mandovi umożliwiający podziwianie północnej części Goa: wysp Charao, Diwar, wioski rybackiej Ribandar, kościołu Britona, jednej z piękniejszych plaż Miramar oraz Pałacu Gubernatora. W czasie rejsu serwowana jest kolacja, a wszystko to przy przepięknym zachodzie słońca w rytm goańskiej muzyki na żywo.
Cena: ok. 45 USD

Mapusa Market & Spice Plantation - wizyta na lokalnym targu i na plantacji przypraw.
Spacer po największym na Goa targu, w mieście Mapusa w północnej części wyspy. To gwarne miejsce pełne jest kolorów i zapachów, a kupić można wszystko: antyki, jedwab, nawet świniaka. Wizyta w wiosce Banastari, gdzie miejscowa ludność trudni się przetwórstwem włókna kokosowego i orzechów. Po lunchu przejazd na plantację przypraw, gdzie podziwiać można 13 odmian krzewów przyprawowych oraz tropikalne owoce. Cena: ok. 35 USD

Crocodile & Spice Tour - obserwacja krokodyli i wizyta na plantacji przypraw.
Wycieczka łódką po rzece Zuari, w czasie której zobaczyć można krokodyle i liczne gatunki ptaków typowych dla regionu. Przejazd do wioski Banastari, gdzie lokalni mieszkańcy przetwarzają włókno kokosowe i orzechy. Po lunchu wizyta na plantacji przypraw, gdzie podziwiać można 13 odmian krzewów przyprawowych tropikalne owoce. Cena: ok. 45 USD

Grand Island – wypoczynek na Wielkiej Wyspie
Po śniadaniu przejazd do Dona Paula, skąd motorowe łodzie ruszają w godzinną podróż na Wielką Wyspę – relaksujące miejsce z piękną dziewiczą plażą i wodą zachęcającą do kąpieli i nurkowania. W czasie wypoczynku serwowane są przekąski z grilla.
Cena: ok. 55 USD

Temples & Spice Tour - świątynie i plantacje przypraw
Przejazd do dwóch świątyń poświęconych Shivie. Przepięknie położone, otoczone wzgórzami są wspaniałym przykładem przeważającego w XVIII wieku stylu architektonicznego Mahalsa & Mangueshi, łączącego wpływy stylu portugalskiego i hinduskiej tradycji. Przejazd na plantację Savoi, jednej z największych na Goa, gdzie uprawiane są m.in. cynamon i kardamon. Na zakończenie lunch, a po nim pokaz lokalnych tańców.
Cena: ok. 45 USD

Dudhsagar Falls - wodospady Dudhsagar
Przejazd do Ponda, po wizycie na lokalnym targu przejazd do Colem, skąd jeep rusza na godzinną wyprawę do zatopionego w dzikiej przyrodzie Mahaviru. Stąd tylko krótki spacer stromą ścieżką do stóp wodospadów. Relaks przy szumie spadającej wody, możliwe jest zakosztowanie chłodzącej kąpieli w jeziorze.
Cena: ok. 45 USD

Old Goa Churches with Boat Cruise
Szansa ujrzenia starej części Goa, zwanej “Rzymem Orientu”, założonej w pierwszych dekadach XVI wieku. Wizyta w bazylice Bom Jesus zbudowanej w czerwonym kamieniu w trzech stylach architektonicznych, mieszczącej mauzoleum zdobionej marmurem i srebrem. Wizyta w katedrze „Se Cathedral”, po czym przejazd tradycyjną łodzią „Dhow”, używanej do przewozu różnorodnych towarów i żołnierzy w czasie portugalskiego reżimu. W czasie rejsu po rzece Mandovi w blasku zachodzącego słońca zobaczyć można północną część Goa: wyspy Charao, Diwar, wioskę rybacką Ribandar, kościół Britona, jedną z piękniejszych plaż Miramar oraz Pałac Gubernatora. W czasie rejsu serwowane są przekąski i posiłek. Rejs kończy się w mieście Panjim, gdzie po krótkiej przejażdżce serwowana jest kolacja.
Cena: ok. 45 USD

Village tour
Ta całodniowa wycieczka z dala od utartych szlaków turystycznych umożliwia cofnięcie się w czasie. W maleńkich wioskach jakby stanął on w miejscu, a miejscowa ludność żyje kultywując tradycje swych przodków. Wspaniała okazja poznania folkloru mieszkańców Goa! Odpoczynek na ustronnej plaży, gdzie serwowany jest lunch - urozmaicony bufet oferuje specjalności miejscowej kuchni.
Cena: ok. 40 USD

Aby dowiedzieć się więcej - skorzystaj z formularza ZAPYTAJ
lub zadzwoń (71) 364 00 17, 364 06 34.