Prezentujemy Państwu ofertę wylotów do Afryki. Senegal, Kenia, Mauritius, Seszele, Egipt, Tunezja, Maroko, Wyspy Zielonego Przylądka i wiele innych destynacji jest dostępnych w naszej ofercie. W razie pytań, proszę dzwonić pod numerem telefonu (071) 364 00 17 lub też wysyłając zapytanie na skrzynkę e-mail.

SPRAWDŹ SZCZEGÓŁOWE OFERTY:
AFRYKAŃSKI SENEGAL
KENIA
MAURITIUS
SESZELE
WYSPY ZIELONEGO PRZYLĄDKA
EGIPT
MAROKO
TUNEZJA

Jest to kraj bezpieczny, a jego mieszkańcy są bardzo przyjaźnie nastawieni. Mimo sporych wplywów kultury francuskiej, obejmujacej wiele dziedzin, mieszkancy Senegalu dzielą się na kilka grup etnicznych i pielegnują swoje zwyczaje. Tubylcy są wiecznie uśmiechnięci i ciepło witają swoich gości. Warto zauważyć, że lot z Paryża trwa tylko 5h30min. Senegal to destynacja idealna dla poszukujących słońca przez cały rok. Starając się dopasować do Państwa potrzeb przygotowaliśmy kilka wariantów naszej oferty. Wczasy pobytowe w rejonie La Petite Côte z możliwością wykupienia wycieczek fakultatywnych, objazd ze zwiedzaniem najciekawszych miejsc w kraju oraz niezapomniany objazd po kraju na czterokołowych quadach, gdzie poczują Państwo na własnej skórze namiastkę rajdu Paryz-Dakar.

Informacje praktyczne
Republika Senegalu leży w zachodniej Afryce nad Oceanem Atlantyckim.
W historii Senegal odegrał smutną rolę jako ważne miejsce przerzutu niewolników z Afryki Zachodniej i był zarazem najważniejszym ośrodkiem handlu niewolnikami. Jego powierzchnia wynosi niecałe 197 tys. km. Na północy płynie rzeka Senegal od której wzięła się nazwa państwa. Rzeka Senegal tworzy jednocześnie naturalną granicę z Mauretanią i w swej istocie stanowi swoistą granicę między właściwą, tzw. ”Czarną Afryką” a arabską Afryką Północną. Od wschodu Senegal graniczy z Mali a od południa z Gwineą i Gwineą Bissau.
Ponadto wszystko francuzkojęzyczny Senegal z trzech stron otacza Gambię, która stanowi wewnatrz jego terytorium, anglojezyczną enklawę.
Klimat monsunowy, na północy suchy, a na południu wilgotny. Średnia temperatura waha się od 22 do 31 stopni Celsjusza.
Wybrzeże Senegalu posiada 500km przepięknych, otoczonych palmami piaszczystych plaż. Stolicą kraju jest blisko 3 milionowy Dakar. Jest to ważny port morski w zachodniej Afryce. Miasto wraz z przyległościami rozciąga się na przestrzeni kilkudziesieciu kilometrów. Centrum Dakaru jest nowoczesne, a w jego architekturze wyraźnie widać urbanistyczne wzorce czerpane z Francji. Przemieszczając sie ulicami Senegalu często można otrzeć się o budowle z epoki kolonialnej. Ludność całego kraju liczy obecnie ok.11mln, a przyrost naturalny kształtuje się na poziomie 2,5% rocznie.
Religią dominującą jest islam wyznawany przez 94% mieszkanców. Nie mniej jest to islam zlaicyzowany, inny aniżeli w azjatyckich krajach arabskich. Na każdym kroku widać silne wpływy kultury afrykanskiej. Wielu Senegalczyków mimo wyznawania Allacha, wierzy równocześnie w siły przyrody jako bóstwa oraz wpływową siłę swoich przodków na bieżące wydarzenia.
Etnicznie najwiekszą grupą są Wolofowie stanowiący ok. 44% ludności. Zamieszkują oni tereny od granicy z Mauretanią aż po Dakar. Język Wolofów wraz z jezykiem Francuskim stanowią jezyki urzędowe kraju. Poza nimi istnieje 15 róznych dialektów.
Gospodarka kraju opiera się na rolnictwie i przemyśle. Uprawia się proso, maniok, kukurydzę, ryż, orzeszki ziemne, trzcinę cukrową i bawełnę. Produkcja w kraju obejmuje gałąź chemiczną tj. nawozy oraz wydobycie fosforytów. Podstawę gospodarki stanowi przemysł lekki i mineralny. Warto też wspomnieć o dużym znaczeniu rybołówstwa. Z zakresu usług najważniejsza jest branża turystyczna.
Krajobrazowo Senegal jest zdominowany przez równiny na północy oraz pagórki na południowym wschodzie. Najwyższe wzniesienie kraju to zaledwie 581m n.p.m. przy granicy z Gwineą.
Charakterystycznym elementem kraju są baobaby uważane za pomniki narodowe. Wewnątrz państwa na południu tereny pokryte są wilgotnymi lasami równikowymi. Senegal posiada 6 narodowych parków oraz kilka rezerwatów przyrody.

Wycieczki fakultatywne

Wyspy Saloum
Wycieczka na Wyspy Saloum jest wyjazdem, który podczas przejazdu pozwala poznać życie codzienne mieszkanców wiosek Nguennie.
Przybycie do Salom (południe od Petite Cote). Zostaną Państwo przewiezieni słynną łodzią senegalską – pirogą. Wyposażona w silnik łódź pozwoli zobaczyć długie połacie namorzyn. Są to jedyne rosliny przystosowane do słonej wody.
Wyspy Saloum to niezapomniana wycieczka dla amatorów przyrody i natury. Podczas zwiedzania będą mieli Państwo możliwość spotkanią ogromnej ilości dzikiego ptactwa (pelikany, czaple itp.). Po południu posiłek oraz możliwosc kąpieli. Na koniec spacer po okolicy i podziwianie ogromnych baobabów.
Cena: 42 EUR (cena zawiera obiad). Wyjazdy w środy.

Rezerwat Bandia
Wyjazd rano lub popołudniu. Wycieczka obejmuje zwiedzanie pojazdem terenowym rezerwatu dzikich zwierząt (tj. żyrafy, nosorożce, krokodyle itd).
Cena: 31 EUR

Pakiet wycieczek
Wycieczka obejmuje wyjazd nad Jezioro Różowe, wyspę Goree oraz zwiedzanie afrykanskich wiosek.
Istnieje opcjonalna możliwość zorganizowania dodatkowych wycieczek. Kolejność zwiedzania w poszczególnych programach może ulec zmianie.
Cena: 110EUR lub 128EUR (opcja połączona ze zwiedzaniem wyspy Saloum).

Odkrycie St.Louis w Senegalu (2 pełne dni)
Dzień 1: Wyjazd około południa do dawnej stolicy kraju. Nocleg w hotelu Ker Rao, który oddalony jest ok.15km od miasta.
Dzień 2: Następnego dnia wizyta w parku Narodowym La Langue de Barbarie - chronionego królestwa ptactwa. Na mierzei okalającej ocean i rzekę Senegal skosztują Państwo lokalny specjał kulinarny - grilowane langusty. Po południu nastąpi przepłynięcie słynną pirogą przez rzekę.
Dzień 3: Po sytym śniadaniu przewidziane jest zwiedzanie dorożkami zabytków i kolonialnej architektury miasta. Po południu powrót do Saly.
Cena: 150 EUR (wycieczka obejmuje 2 pełne dni i 2 noclegi; 3 posilki + 2 posilki)

Joal Fadiouth
Wyjazdy rano lub popołudniu. Wizyta „wyspy małż” i afrykańskich wiosek. Zobaczą Państwo także port Joal by odkryć atmosferę rzemiosła rybołówstwa.
Cena: 23EUR

Wyjazdy łączone:
Bandia - Jezioro rózowe - Dakar z wyspą Goree
Dzień 1: Zwiedzanie pojazdem terenowym rezerwatu dzikich zwierząt (tj. żyrafy, nosorożce, krokodyle itd). Po zwiedzaniu organizowany będzie przejazd do różowego jeziora, a tam rajd po wydmach częścią trasy rajdu Dakar. Po drodze planuje się przystanek by zobaczyć pracę zbieraczy soli. Dalsza część dnia, to relaks z możliwością kąpieli w jeziorze lub basenie hotelu Ker Djine, gdzie mają Państwo nocleg.
Dzień 2: Tego dnia, po śniadaniu zaplanowane jest zwiedzanie Dakaru i słynnej wyspy Goree. Powrót do hotelu nastapi ok. godziny 17.
Cena: 145 EUR (cena obejmuje 2dni i 1nocleg; 3 posiłki i 1 posiłek dodatkowy).

Zwiedzanie wiosek
Wycieczka umożliwia poznanie życia codziennego mieszkanców wiosek w buszu. Wyjazd pozwoli Państwu poznać mało znane aspekty życia codziennego senegalskich wiosek Peulhs i Sereres. Zobaczycie Państwo dom szamana gdzie leczą się lokalni mieszkancy, szkołę (czynna w okresie szkolnym). Obiad łącznie z tradycyjnymi napojami zostanie podany w domu senegalskiej rodziny. Posiłek przewiduje degustację słynnej herbaty senegalskiej, którą pije się w trzech obrzędowych etapach: pierwsza gorzka jak smierć, druga łagodna jak życie, trzecia słodka jak miłość. Powrót do hotelu około godziny 15 popołudniu.
Cena: 29 EUR. Wyjazdy w poniedziałki.

Serdecznie zapraszamy do odkrycia Senegalu, jako fantastycznego zakątka świata, który kusi przyrodą. Spełnijcie Państwo swoje marzenie o prawdziwej przygodzie na Czarnym Lądzie!

Serdecznie zapraszamy do rezerwacji poprzez kontakt z naszym biurem pod numerem telefonu (071) 364 00 17 lub poprzez formularz rezerwacji wycieczek

GORĄCA KENIA

Terytorium Kenii obejmuje wnętrze Afryki Wschodniej po obu stronach równika i rozciąga się od suchych obszarów na północy po zwieńczone szczytami wulkanów wyżynne tereny na południu, nazywane „dachem Afryki”. W centralnej części terytorium wznosi się potężny, pokryty lodowcami masyw Mt.Kenya – najwyższej góry kraju (5199m.n.p.m.) i drugiej pod względem wysokości góry Czarnego Lądu. Od strony płaskiego, nizinnego wybrzeża w kierunku zachodnim wznoszą się łagodnie rozległe równiny i płaskowyże. Na rozległych sawannach, z parasolami baobabów i akacji, obserwować można w ich naturalnym środowisku stada dzikich zwierząt. W tym rejonie zlokalizowane są najsłynniejsze parki narodowe i rezerwaty przyrody. W parkach Masai Mara i Tsavo żyją swobodnie gepardy, żyrafy, hipopotamy, nosorożce oraz wiele innych gatunków dzikich zwierząt. Amboseli, z widocznym w tle szczytem Kilimandżaro, słynie z największej w Kenii populacji słoni. Safari to wspaniała możliwość przeżycia niepowtarzalnego „polowania” z kamerą, które z pewnością dostarczy wrażeń miłośnikom egzotyki i nieokiełznanej afrykańskiej przyrody.

Mombasa
Największy kenijski port nad Oceanem Indyjskim, swoisty „tygiel” kulturowy, religijny i narodowościowy, o ciekawej architekturze. Na północ i południe od miasta rozciągają się piaszczyste plaże, na których chętnie wypoczywają turyści. Dodatkową atrakcją są pobliskie rafy koralowe.

Kenia - Seszele
Archipelag Seszeli składa się z dużej liczby koralowych i granitowych wysp rozsianych na Oceanie Indyjskim, u wschodnich wybrzeży Afryki, na wysokości Kenii i Tanzanii. Odkryte przez podróżników na początku XVI wieku, zamieszkałe są zaledwie od dwóch stuleci. Część z nich nadal jest bezludna, inne stanowią własność prywatną lub mieści się na nich tylko jeden hotel. Na wielu wyspach znajdują się piaszczyste, białe plaże, a otaczający je ocean jest krystalicznie czysty. W wodach licznych lagun promienie słońca wyczarowują bajecznie kolorowy, podwodny świat, który mogą podziwiać wszyscy amatorzy nurkowania. Szczęśliwie nie skażone jeszcze cywilizacją, są idealnym wręcz miejscem tak do beztroskiego leniuchowania, jak i aktywnego wypoczynku w egzotycznej scenerii. Seszele nazywane są niekiedy „Zapomnianym Rajem”. Największą wyspą Seszeli o powierzchni 143 km2, zamieszkałą przez 85% mieszkańców całego archipelagu jest Mahe.

Informacje praktyczne:
Położenie: Afryka Wschodnia, nad Oceanem Indyjskim. Graniczy z Etiopią (830km), Somalią (682km), Sudanem (232km), Tanzanią (769km), Ugandą (933km). Bogata i zróżnicowana fauna dzięki wyjątkowemu ukształtowaniu terenu (niziny nadbrzeżne; w środku kraju wyżyny przecięte Wielkim Rowem Afrykańskim; żyzne tereny na zachodzie).
Stolica: Nairobi
Ludność: ok.30mln mieszkańców
Język urzędowy: angielski, suahili
Religia: protestanci 38%, katolicy 28%, religie tradycyjne 26%, muzułmanie 7%, inni 1%
Waluta: szyling kenijski (KES); 1USD = 73KES; 1EUR = 95ES
Klimat: Zróżnicowany, od równikowego na wybrzeżu do suchego we wnętrzu kraju Temperatura rzadko spada poniżej 24 stopni Celsjusza w ciągu dnia, a w nocy ok.15 stopni C. Wysokość temperatury zależy od rejonu. Na wybrzeżu jest gorąco i parno w ciągu dnia, wieczorem i w nocy wieją łagodne i ciepłe wiatry.
Czas: +3godziny GMT

Historia:
Od IX w. na wybrzeżu Kenii osiedlali się arabscy handlarze, którzy utworzyli kilkanaście sułtanatów, od XVI w. podlegających Portugalii. W 1837 sułtanaty zostały podbite przez sułtana Zanzibaru. W XVIII w. zaczęli napływać Masajowie, a w 1830 ich migracja została powstrzymana przez lud Kikuju. W 1920 Kenia stała się kolonią brytyjską. W latach 50 nasiliły się walki narodowowyzwoleńcze, które doprowadziły w 1963 do uzyskania niepodległości. Od grudnia 1964 Kenia jest republiką i członkiem Brytyjskiej Wspólnoty Narodów.

Szczepienia/służba zdrowia:
Od osób przybywających z Europy nie jest wymagane poświadczenie posiadania szczepienia przeciwko żółtej febrze, jednak takie zaświadczenie może być potrzebne, jeśli turysta ma zamiar pojechać z Kenii do innych krajów afrykańskich (np. Tanzania). W większych miastach nie ma problemu z korzystaniem z usług medycznych oraz dostępem do lekarstw.
Cena wizyty u internisty to wydatek około 20 USD, u stomatologa 50-100 USD. Kosztowny jest pobyt w szpitalu. Koszt jednego dnia pobytu waha się od 150 do 200 USD (bez zabiegów). Na prowincji standard świadczonych usług medycznych jest znacznie niższy niż w większych miastach.
Należy pamiętać o zagrożeniu malarią na wybrzeżu Kenii. Bezwzględnie należy stosować zabezpieczenia przed ukąszeniami komarów (np. moskitiery i środki odstraszające typu Autan).

Zdrowie i higiena:
Należy bezwzględnie przestrzegać kilku zasad dotyczących w szczególności picia i jedzenia:
wodę można pić tylko mineralną z fabrycznie zamkniętych butelek. Woda z kranu nie nadaje się do picia ani do mycia zębów. Absolutnie nie wolno pić napojów chłodzących z kostkami lodu (robiony jest ze „zwykłej” wody). Spożywane potrawy powinny być gorące. Wszystkie owoce i warzywa przed spożyciem powinny być sparzone i odkażone (szczególne zagrożenie stwarzają ananasy i końcówki bananów). Nie należy jeść lodów, kremów i deserów, a mleko do herbaty powinno być gorące. Początkowo wszyscy mogą mieć problemy z żołądkiem (złe samopoczucie, ból głowy, rozwolnienie) - jest to normalna reakcja organizmu na zmianę środowiska, klimatu i inną florę bakteryjną.
Przy przestrzeganiu powyższych zasad żywieniowych wszystko wraca szybko do normy.
Wskazane jest codzienne wypijanie niedużej ilości alkoholu, co działa odkażająco na organizm.
Limit czasu przeznaczony na korzystanie ze słońca powinien być ograniczony. Łagodny wiatr może okazać się mylący i uśpić czujność, co w efekcie może spowodować dotkliwe poparzenia.
W celu uniknięcia odwodnienia należy spożywać większą ilość płynów.

Bagaż:
Zaleca się zabieranie lekkich toreb/walizek przy korzystaniu z przelotów lokalnych. Limit ciężaru bagażu każda linia ustala indywidualnie. Zaleca się również zabieranie niewielkich bagaży przy wyjazdach na safari (warto mieć lornetkę). Umożliwi to bardziej komfortowe podróżowanie mini-busami używanymi podczas safari. Częstokroć główny bagaż można pozostawić w hotelu, w którym korzystacie Państwo z pobytu wypoczynkowego (bez konieczności dodatkowej opłaty, za pokwitowaniem).

Ubiór:
Zalecamy przewiewną odzież bawełnianą, wygodne obuwie, nakrycie głowy oraz okulary przeciwsłoneczne. Niezbędne jest używanie obuwia ochronnego w czasie kąpieli w oceanie. Ciepłe ubranie jest zalecane na wieczory szczególnie podczas safari.

Wiza, przepisy wjazdowe:
Obywatele polscy udający się do Kenii muszą posiadać wizę pobytową. Wizę można otrzymać bezpośrednio po przylocie na jednym z lotnisk międzynarodowych w Nairobi lub Mombasie oraz na każdym przejściu lądowym oraz w porcie w Mombasie. Cena wizy turystycznej ważnej 3 miesiące wynosi 50 USD. Ważność paszportu nie może być krótsza niż 6 miesięcy. Wiza tranzytowa kosztuje 20 USD.

Przylot do Nairobi/Mombasy, kontrola paszportowa:
Na krótko przed wylądowaniem w porcie lotniczym Mombasa każdy pasażer otrzymuje deklarację wjazdową, którą należy wypełnić CZYTELNIE, DUŻYMI DRUKOWANYMI LITERAMI, w deklaracji są pytania po angielsku i po angielsku należy wpisać odpowiedzi.

Wymiana pieniędzy:
Nie ma problemów z wymianą walut zachodnich na miejscową. Kursy kantorowe niewiele odbiegają od bankowych. Nie ma też problemów z realizacją czeków bankowych, a płatności kartami kredytowymi są już realizowane.
Karty kredytowe:Akceptowane są: Master Card, Visa, American Express.
Banki: Większość pracuje od poniedziałku do piątku w godzinach 08.00 do 15.00 oraz w soboty 08.00 - 13.00.

Poczta:
Znaczki pocztowe są dostępne w recepcjach/sklepikach hotelowych. Wysyłki proponujemy dokonywać na poczcie, ponieważ jest to szybsze i pewniejsze. Znaczek do Polski kosztuje ok.75KES (list), ok.40 KES (pocztówka mała), ok.75KES (pocztówka duża).

Połączenia telefoniczne:
Mogą być dokonywane bezpośrednio z pokoju hotelowego (tam gdzie są zainstalowane aparaty telefoniczne). Cennik opłat winien znajdować się w pokoju dzięki temu przed skorzystaniem z połączenia można zorientować się w jego koszcie. Zwracamy uwagę, że ceny połączeń są dość wysokie. Poza większymi miastami nadal spotyka się sporo starych automatów, z których rozmowy trzeba zamawiać, co pochłania mnóstwo czasu.Za granicę najprościej i najtaniej jest dzwonić z automatu na kartę (na zewnątrz poczty w prawie każdej większej miejscowości, a w Nairobi również przed siedzibą Extelcoms). Plastikowe karty można teoretycznie kupić w punktach sprzedaży prasy i na poczcie. Jeśli brak automatu na kartę, można zamówić rozmowę międzynarodową na głównej poczcie. Doradzamy korzystanie z poczty elektronicznej, która w Kenii jest stosunkowo tania! Tę usługę oferuje większość miejskich hoteli w ich centrach businessowych.

Ruch uliczny:
Lewostronny. Polscy kierowcy, aby móc poruszać się samochodem muszą posiadać międzynarodowe prawo jazdy.
Taksówki: W Nairobi można korzystać z taksówek, które są zrzeszone w różnych korporacjach, mają z góry ustalone cenniki. Warto przed rozpoczęciem jazdy spytać kierowcę o cenę kursu.

Sklepy:
W przypadku supermarketów i dużych sklepów ceny produktów są z góry narzucone. W mniejszych sklepach i na straganach klienci mogą się targować.Bez problemów można zaopatrywać się w artykuły spożywcze w marketach sieci Uchumi i Nakumat. Asortyment towarów jest duży, a ceny zbliżone do europejskich.
Targowanie: W Kenii to bardzo ważna umiejętność. Większość cen można zwykle obniżyć o połowę. Handlarze pamiątkami często żądają w pierwszej chwili nawet kilka razy więcej niż wynosi cena ostateczna. Ceny wypisane na towarach są zazwyczaj stałe i nic się z nich nie da utargować, o czym świadczy brak reakcji sprzedawcy, który w tym wypadku wyjątkowo nie stara się zatrzymać.

Elektryczność:
Z dostawami prądu generalnie nie ma problemów. Napięcie wynosi 220-240 V. Wtyczki są takie same jak brytyjskie (kwadratowe, z trzema bolcami) dlatego niezbędna jest specjalna nakładka. Gniazdka ścienne (i specjalne dla golarek elektrycznych) spotyka się tylko w lepszych hotelach.

Fotografowanie:
Zaleca się zabranie ze sobą zapasu filmów do aparatów fotograficznych. Można ewentualnie dokonać zakupu w sklepach w Mombasie lub większych miastach, ponieważ są tam tańsze niż w hotelach lub ośrodkach.
Zwraca się uwagę, że zabronione jest fotografowanie: Prezydenta, wszystkich osób umundurowanych, budynków państwowych, więzień, skazanych oraz Flagi Państwowej.
Mieszkańcy mogą być fotografowani za ich zgodą (mogą prosić o drobną opłatę).
Zaleca się zwrócenie szczególnej uwagi na posiadany sprzęt (aparaty fotograficzne, kamery) aby nie dostał się do nich kurz.
Tzw. ładowarki dostępne są w większości ośrodków w tej sprawie należy zwrócić się do recepcji.

Zwiedzanie:
Zwiedzanie parków narodowych rekomenduje się w zorganizowanych grupach lub w towarzystwie uzbrojonego strażnika z parku, który za niewielką opłatą będzie jednocześnie służyć za przewodnika.

Napiwki:
Z zasady trzeba wręczać na prawo i lewo napiwki. W drogich hotelach za wniesienie bagażu daje się zwykle nawet 100 KES, chociaż na ogół wystarczają monety lub drobne banknoty. W najskromniejszych hotelach i lokalach napiwków w ogóle się nie daje. W przypadku safari, napiwki traktowane są niemal jak standardowa część wynagrodzenia i wszyscy uczestnicy zwyczajowo dają je pod koniec wyprawy.

Upominki: W charakterze drobnych upominków warto zabrać z domu właściwie tylko długopisy i pocztówki, zawsze chętnie przyjmowane przez dzieci. W miejscach rzadko odwiedzanych przez turystów można w ten sposób uszczęśliwić również dorosłych, chociaż większość zdaje sobie sprawę z rzeczywistej wartości tych drobiazgów. Kto zamierza dużo podróżować i chciałby móc jakoś zrewanżować się za pomoc i gościnność, powinien zabrać plik zdjęć (własnych i rodziny) z adresem na odwrocie. Zawsze przychodzi potem mnóstwo poczty.

Przepisy celne:
Celnicy pytają zwykle o sprzęt fotograficzny, kamery wideo, magnetofony itp. Jeśli sprzęt elektroniczny jest ewidentnie przeznaczony na własny użytek, nie powinno być mowy o płaceniu jakiegokolwiek cła. Niektórzy celnicy lubią wpisywać wszystko do paszportu, by przy wyjeździe móc sprawdzić, czy nic nie pozostało w Kenii. Cło płaci się za wszystkie zgłoszone przedmioty przeznaczone na upominki dla znajomych w Kenii.

Przepisy prawne:
Posiadanie, używanie i handel narkotykami podlega surowym karom więzienia (10 lat, bez możliwości zamiany na karę pieniężną). Surowo karany jest wywóz wyrobów z kości słoniowej, zębów i skór zwierząt.

Ważne adresy:
Ambasada RP Kabarnet Road, Nairobi, P. O. Box 30086 Kenya
tel. (0-02542) 566-288/9 fax. 562-588, 574-572
e-mail: ambnairo@kenyaweb.com, polambnairobi@form-net.com

Konsulat RP w Mombasie
Konsul Honorowy: Mohamed Reshadi Noor (polski, angielski) Mwakilingo Street, P.O. Box 81302 Mombasa Panalpina Kenya Ltd. Ships Agency Department Manager tel. (0-0254-11) 22 69 74, 22 32 89, 31 58 82, 41 19 91
fax.(0-0254 11) 221-693
e-mail: reshadi@interocean2000.com
poniedziałek-piątek 8.00-12.00 i 15.00-17.00

Serdecznie zapraszamy do rezerwacji poprzez kontakt z naszym biurem pod numerem telefonu (071) 364 00 17 lub poprzez formularz rezerwacji wycieczek

NAJPIĘKNIEJSZY MAURITIUS

INFORMACJE PODSTAWOWE:
Języki: angielski, kreolski, francuski, hindi, urdu, hakka, bojpuri
Waluta: 1 rupia Mauritiusa (MauR) = 100 centów
Czas: +3 godziny GMT
Napięcie: 220 V

"Mauritius został stworzony zanim powstał Raj i posłużył jako model jego budowy."
Mark Twain, kwiecień 1896

Luksusowe hotele osadzone wśród tropikalnych ogrodów, kulinarne smakołyki i egzotyczne drinki to tylko niewielka cząstka tego co przyjezdnym jest oferowane na miejscu. Mauritius to także urozmaicony ogród, pokryty w większości przez zielony ocean trzciny cukrowej, której długie liście wiecznie tańczą w rytmie pieszczotliwych pasatów. Nad wnętrzem kraju dominują trzy szczyty o wysokości ponad 800 metrów n.p.m. Z wierzchołka wygasłego wulkanu Trou aux Cerfs widać całą północną część Mauritiusa oraz duże połacie oceanu – aż po wyspę Reunion.

Afrykańskie rytmy i tradycje, indyjskie aromaty i kolory, azjatycka kultura i europejski komfort sprawiają, że wyspa ta staje się wymarzonym miejscem na spędzenie urlopu. Pobyt na Mauritiusie stanowi prawdziwy koktajl wrażeń i doznań , wywołanych tu i ówdzie, czy to na zakręcie górskiej drogi czy to znowu na zagubionej plaży. Wszystko się tu miesza: czarujące Indie, błyszczące, przeźroczyste laguny, ożywione kreolskie targowiska, podwodna fauna o zadziwiającej różnorodności, tajemnicze pierwotne lasy, wyśmienite kombinacje tutejszej kuchni, radość sportów wodnych i dyskretna sztuka hotelarska.

Klimat:
Na Mauritiusa można się wybrać o każdej porze roku. Temperatury są najwyższe pomiędzy listopadem a kwietniem. Pomiędzy końcem grudnia a końcem lutego mogą czasami wystąpić cyklony. Temperatury obniżają się między majem a październikiem. Temperatura wody nie schodzi jednak nigdy poniżej 22 st.C. Pory roku na półkuli południowej są przeciwstawne do naszych. Lato: od listopada do kwietnia (klimat zwrotnikowy), Zima: od maja do października (klimat podzwrotnikowy).

Historia:
Pierwsze informacje o wyspie w X w. pochodziły od arabskich żeglarzy. Jako pierwsi Europejczycy wybrzeża Mauritius osiągnęli w XV w. Portugalczycy rozpoczynając kolonizację tych ziem. W latach 1598-1710 Mauritius zajmowali Holendrzy, którzy ku czci księcia Maurycego Orańskiego nadali wyspie obecną nazwę. Mauritius posiadał korzystne położenie jako port przeładunkowy dla statków płynących do Indii, dlatego wzbudzał duże zainteresowanie Wielkiej Brytanii i Francji.
Od 1715, po licznych starciach z Wielką Brytanią, rządy nad wyspą na blisko sto lat objęła Francja. W 1810, gdy Francja zaangażowała się w wojny napoleońskie, Mauritius zdobyli Brytyjczycy. Formalnie wyspa stała się kolonią brytyjską dopiero w 1814.
W 1957 Mauritius zyskał częściową autonomię, pełną niepodległość w 1961. W 1968 państwo stało się członkiem brytyjskiej Wspólnoty Narodów. W końcu lat 80. zaostrzył się konflikt między ludnością pochodzenia indyjskiego a ludnością kreolską. Stary rodowód ma nie gasnący spór między hinduistami a muzułmanami. Dobrze układa się współpraca gospodarcza z państwami Wspólnoty Europejskiej. Mauritius zawarł układ obronny z Wielką Brytanią. 12 marca 1992 proklamowano powstanie republiki, prezydentem został Cassam Uteem.

Bardzo wysokie są koszty utrzymania na Mauritiusie i na Seszelach.
Za pobyt siedmiodniowy w hotelu trzeba zapłacić od 900 do 1300 USD. Bardzo droga jest również żywność (wszystkie artykuły są importowane) i opieka medyczna.Karty Kredytowe - W dużych hotelach i restauracjach, a także w większości sklepów akceptuje się karty Visa, American Express, Mastercard. W zależności od miejsca, pobierana jest prowizja w wysokości 3 lub 5%. Wiele hoteli i restauracji, a także sklepów akceptuje najbardziej powszechne międzynarodowe karty kredytowe i czeki podróżne.
Orientacyjne ceny: Zakupy można robić w sklepach. Na bazarach należy uważać na wygórowane ceny nieżadko przekraczające dziesięciokrotnie wartość danego towaru. Należy zwrocić szczególną ostrożność przy zakupie złota z uwagi na wysokiej jakości podróbki.
Ceny niektórych produktów w sklepach: kawa od 35 MUR, woda mineralna 1,5l - 20 MUR, piwo 1l od 20 MUR.

Fotografowanie:
Maurytius jest rajem dla fotografów. Obowiązują jednak oficjalne i nieoficjalne zasady: nie można fotografować obiektów wojskowych, mostów, portów, etc. We wszystkich muzeach należy fotografować bez użycia lampy błyskowej (czasami za opłatą). Jeżeli chcecie Państwo zrobić zdjęcie komuś z przechodniów radzimy najpierw zapytać o pozwolenie.

Bezpieczeństwo:
Mauritius, Madagaskar i Seszele są krajami, w których nie występują zagrożenia przestępczością lub wynikające z sytuacji wewnętrznej. W krajach regionu nie ma ograniczenia w podróżowaniu. Podróż po terenach Kenii podejmowana jest zawsze na własne ryzyko. Państwa nie stosują restrykcji celnych odbiegających od standardów.

Zdrowie:
Szczepienia przy wjeździe na Mauritius nie są wymagane.

Odprawa celna:
Do przekroczenia granicy Maurytiusa niezbędny jest paszport z okresem ważności minimum 6 miesięcy od przekroczenia granicy w drodze powrotnej.
Wszyscy obywatele RP wybierający się na Mauritius nie muszą posiadać już wizy. Turyści z Polski posiadający bilet powrotny, potwierdzenie rezerwacji miejsca zamieszkania oraz paszport, którego ważność będzie wynosić co najmniej 6 miesięcy, mogą przebywać na Mauritiusie do 180 dni w roku.

Serdecznie zapraszamy do rezerwacji poprzez kontakt z naszym biurem pod numerem telefonu (071) 364 00 17 lub poprzez formularz rezerwacji wycieczek

SESZELE - WYSEPKI

INFORMACJE PODSTAWOWE:
Języki: kreolski, francuski, angielski
Waluta: 1 rupia seszelska = 100 centów
Główne miasta: Victoria, Anse Boileau, Anse Royal, Cascade
Ustrój: republika prezydencka.

Seszele to archipelag 92 wysp leżących w pobliżu równika na Oceanie Indyjskim.
Ze względu na budowę geologiczną i pochodzenie dzielą się na dwa rodzaje. Większe, Wyspy Wulkaniczne, zbudowane są z granitów i mają urozmaiconą rzeźbę wyżynno-górską z płaskimi wybrzeżami. Stanowią wynurzające się szczyty podmorskich masywów (32 wyspy).
Pozostałe to Wyspy Koralowe, nieznacznie wynurzające się nad powierzchnię oceanu, najczęściej małe o wyrównanej powierzchni. Przeważnie wyspy te przyjęły kształt atolu.
Do wysp koralowych należą m.in. Amiranty, Farquhar i największy atol na Oceanie Indyjskim Aldabra (145 km2 łącznie z laguną). Atole koralowe są w większości nie zamieszkane.
Na największej wyspie Mahé znajduje się najwyższy szczyt kraju - Morne Seychellois (905 m.n.p.m.).
Seszele leżą w strefie klimatu równikowego wilgotnego z odmianą monsunową. Średnia temperatura powietrza przez cały rok waha się w granicach 24 - 30°C. Opady roczne wynoszą od 1500-2000 mm.
Wody powierzchniowe stanowią głównie krótkie i obfite w wodę potoki, spływające ze zboczy wysp wysokich. Na wyspach koralowych bardzo często natomiast brakuje wody.
Sprzyjające warunki klimatyczne przyczyniły się do rozwoju bujnej roślinności. Brzegi wysp wysokich i wyspy koralowe są porośnięte gajami palmy kokosowej. Wnętrza wysp wysokich zajmuje wilgotny las równikowy z cennymi gatunkami drzew, jak mahoniowiec i hebanowiec.
Osobliwością przyrodniczą jest rosnący jedynie na wyspach Praslin i Curieuse tzw. kokos morski, którego owoce przypominają kształtem pośladki. Najstarsze okazy tej palmy liczą ponad 800 lat i mają ponad 40 m wysokości.
Bogaty świat zwierząt reprezentują liczne ptaki i owady. Do osobliwości należą żółwie lądowe i morskie (w parku narodowym Aldabra żyje ponad 100 tys. olbrzymich żółwi, mających 1,50 m długości, 1 m wysokości i 500 kg wagi) oraz największe na świecie nietoperze, żywiące się głównie owocami.
Bezludne wyspy Seszeli już w X wieku odwiedzali arabscy kupcy. Dla Europy odkryli je a początku XVI wieku Portugalczycy. Wyspy pozostawały jednak nie zasiedlone.
W 1744 r. Francja zaanektowała obszar archipelagu. Jednak pierwsi osadnicy pojawili się na nim dopiero ćwierć wieku później. Pierwsze osiedle założył w 1770 Brayer de Barré z Mauritiusa.

Zasiedlanie, które zaczęło się od wyspy Mahé, postępowało bardzo powoli. Na 150 mieszkańców archipelagu większość stanowili sprowadzeni z Afryki niewolnicy.
Od 1794 roku były okupowane przez Brytyjczyków, a po wojnach napoleońskich przeszły na stałe w ich władanie. Status kolonii brytyjskiej uzyskały w 1814 r. Wówczas zaczęto osiedlać się na innych wyspach.
Już w 1794 pojawiły się pierwsze osady na La Digue. Liczba ludności zaczęła gwałtownie przyrastać. Na przełomie wieków było tu 2 tys. mieszkańców. Trzydzieści lat później już 7 tys. Działo się to przede wszystkim za sprawą dużego przyrostu naturalnego.
Nadal zdecydowaną większość stanowili niewolnicy. W latach 1861 – 1874 na wyspę sprowadzono około 5 tysięcy uwolnionych Afrykanów, czyli niewolników uwolnionych z rąk handlarzy.
Jako kolonia brytyjska wyspy podlegały kolonialnym władzom Mauritiusa. W roku 1903 uzyskały status odrębnej kolonii.
Od lat 70–tych XX wieku nasiliły się ruchy niepodległościowe. W ich wyniku Seszele uzyskały w 1975 roku autonomię wewnętrzną, a rok później – 28 czerwca 1976 r. stały się niepodległą republiką, członkiem brytyjskiej Wspólnoty Narodów oraz członkiem ONZ.
Pomimo, że od momentu uzyskania niepodległości dochód na mieszkańca wzrósł siedmiokrotnie, nadal przeciętnie niski poziom życia zmusza wielu mieszkańców do emigracji. Rocznie wyjeżdża na stałe z wysp 900 osób, równoważąc tym cały przyrost naturalny.
Począwszy od 1991 r. w kraju zaczęły postępować procesy demokratyzacyjne. Zalegalizowano opozycyjne partie polityczne. W 1993 uchwalono konstytucję, według której głową państwa prezydent wybierany na pięcioletnie kadencje. Władza wykonawcza pozostaje w rękach zgromadzenia narodowego, z 33 członkami.
Mieszanka kultur i ras doprowadziła do wykształcenia się na wyspie szczególnego społeczeństwa. Dominująca pod względem ilościowym niewolnicza ludność murzyńska sprowadzana z Afryki przyjęła język, a w dużym stopniu także kulturę, swych właścicieli.

Zdecydowana większość ludzi mówi językiem kreolskim, powstałym na bazie języka francuskiego. Języki urzędowe, jak angielski i francuski, nie są znane ogółowi ludności. Na wyspie żyją także mniejszości chińskie i hinduskie.
Kultura i sztuka Seszeli wykazuje zatem wpływy francuskie i angielskie, przede wszystkim w literaturze i architekturze. Na wyspie Mahé spotkać można elementy miejskiej zabudowy kolonialnej.
W stolicy kraju Victorii mieszka 1/3 ludności państwa. Z racji niewielkich rozmiarów nazywana jest "kieszonkową stolicą". Ciekawostką jest znajdująca się w niej miniatura londyńskiej wieży Big Ben.
Nie ma tutaj typowych wiosek. Dwa, trzy domy to cała osada. Drewniane parterowe chaty na podmurówce z kamienia lub cegły mają przeważnie 4 izby a dach pokrywa zwykle falista blacha lub liście palmowe.
Surowe zasady ochrony przyrody pozwoliły w dużej części zachować charakter kulturowy wyspy mimo naporu turystów. Zabroniono budowy hoteli nad samym brzegiem morza, oraz wyższych niż palmy kokosowe.
Lata wpływów kolonialnych i ludności francuskiej sprawiły, że ludność wyspy w zdecydowanej większości wyznaje katolicyzm.
Na rodzimą literaturę i kulturę składają się ludowe opowieści, baśnie i legendy. Sztukę miejscową reprezentuje zdobnictwo i rzemiosło.
Przewodniki nazywają wyspy “Zaginionym Edenem” lub “Wyspami Miłości”. Na każdym kroku dostrzega się olbrzymie kontrasty między ubóstwem mieszkańców a luksusem hoteli. Nie istnieją tu jednak szlabany dzielące wyspę na tę dla lepszych czyli turystów i “gorszych” –miejscowych.
Podstawę gospodarki Seszeli stanowią rolnictwo i turystyka.
Dochód narodowy na głowę mieszkańca należy do najwyższych w Afryce.
Obecnie turystyka dostarcza większą część dochodów państwa. Turyści odwiedzający kraj pochodzą przede wszystkim z Wielkiej Brytanii, Francji, Włoch i Niemiec. Baza turystyczna powiększa się szybko dzięki inwestycjom zagranicznym.
Rząd stara się jednak zmniejszyć zależność kraju od turystyki i rozwijać także inne działy gospodarki. Bardzo niekorzystnie zaznaczyły się lata 1991 – 92, kiedy na skutek wojny w odległej skądinąd Zatoce Perskiej przyjechało znacznie mniej turystów.
Rolnictwo jest nastawione na uprawę roślin eksportowych: palmy kokosowej, wanilii, cynamonu, herbaty, bananów i goździków.
Duże znaczenie ma eksport kopry. Ten wysuszony miąższ orzechów kokosowych jest surowcem do produkcji oleju. Wywozi się także guano – suszone odchody ptaków morskich bądź nietoperzy. Stanowi ono ważne źródło fosforu i wapnia potrzebne do produkcji nawozów sztucznych.
Duże znaczenie gospodarcze ma rybołówstwo, które dostarcza prawie połowę dochodów z eksportu. Specjalnością Seszeli jest produkcja konserw z tuńczyków.

Serdecznie zapraszamy do rezerwacji poprzez kontakt z naszym biurem pod numerem telefonu (071) 364 00 17 lub poprzez formularz rezerwacji wycieczek

GORĄCY EGIPT

INFORMACJE PODSTAWOWE:
Języki: arabski, inne języki: angielski, francuski
Waluta: Funt egipski (LE), 1LE = 100 piastrów
Czas: +1 godzina GMT
Napięcie: 220 V

Egipt to kraj arabski leżący w północno – wschodniej Afryce, na Morzu Śródziemnym pomiędzy Libią, Izraelem i Strefą Gazy.
Religią dominującą tego niezwykłego afrykańskiego kraju jest islam (94%), chrześcijanie koptyjscy i inni to jedynie 6% społeczeństwa.
Egipt jest republiką podzieloną na 26 gubernatorstw (muhafazatów). Językiem urzędowym jest język arabski, jednak w dzielnicach turystycznych można porozumieć się po angielsku i francusku.

Miejscowości turystyczne:
Najbardziej popularne wśród turystów miejsca wypoczynku to między innymi wielkie kurorty turystyczne - Hurgada i Sharm el Sheikh, oraz mniejsze, ale równie atrakcyjne miejscowości - Asuan, Dahab, El Gouna i Luxor. Wielkim zainteresowaniem cieszą się również te ośrodki miejskie, w których skupione są słynne zabytki światowej klasy - Giza, Kair i Taba.

Nil jest główną i jedyną stałą rzeką w Egipcie. Liczy on od swoich źródeł 6671km. Jest to najdłuższa rzeka na kuli ziemskiej. Źródła jego dwóch głównych dopływów leżą głęboko w sercu afrykańskiego kontynentu.
Nil Biały bierze początek w rzekach wpadających do Jeziora Wiktorii, a następnie płynie na północ, gdzie w stolicy Sudanu, Chartumie, łączy się z krótszym, acz bardziej zasobnym w wodę Nilem Błękitnym. W miejscu połączenia tych dwóch rzek widać wyraźny podział na niebieskawe wody Nilu Błękitnego i bladozielone wody Nilu Białego.

Historia:
Egipt ma niezwykle bogatą, burzliwą i długą historię, dlatego budowle, świątynie i monumentalne posągi tu występujące, są nie tylko światowej klasy zabytkami, ale także świadectwem panowania na tym terenie różnych ludów tworzących wspólną, wspaniałą cywilizację.
Najstarsze osadnictwo od początku skupiało się w dolinach delty Nilu – tutaj kwitło życie społeczne, kulturalne i handlowe starożytnych Egipcjan. Początkowo ziemie te zasiedlały plemiona asyryjskie i perskie. Następnie włądzę nad tymi terenami objęli Ptolemeusze.
Ostatnim władcą z dynastii Ptolemeuszy była Kleopatra VII (I w. p.n.e), później Egipt dostał się pod panowanie Cesarstwa Rzymskiego, następnie tereny zajęło Bizancjum i Arabowie.

Dzisiaj Egipt jest skarbnicą dziedzictwa przeróżnych kultur i tradycji. Przez wielu nazywany jest skarbem pustyni, gdzie pod warstwą pustynnego piasku, w alei sfinksów, w Świątyni Hatszepsut nadal odczuwa się atmosferę pradawności, niezwykłości i tajemnicy.

Atrakcje turystyczne:
Egipt to kraj niezwykłych krajobrazów – bezkresna pustynia łączy się z morzem, dlatego można tu zarówno przeżyć burzę piaskową, jak i posłuchać spokojnego dzwięku fal rozbijających się o brzeg lazurowego morza.

Kraj posiada doskonale rozbudowaną bazę gastronomiczną i noclegową. Mnóstwo tu luksusowych hoteli, które swoim gościom oferują wszelkie możliwe atrakcje i udogodnienia.
Liczne kurorty są niczym oazy harmonijnie wtapiające się w pustynny krajobraz. Ci jednak, którzy spędzając wczasy w Egipcie zdecydowali się na skromniejsze miejsce pobytu na pewno będą zadowoleni – pełno tu bowiem uroczych, kameralnych hotelików i kwater prywatnych. Zarówno na wybrzeżu Morza Śródziemnego, jak i w centrum można spotkać cały szereg urokliwych kafejek, luksusowych restauracji, pubów i dyskotek.

Bogactwa naturalne, kulturowe i historyczne Egiptu, jego egzotyczna roślinność, ciepłe, ciągnące się kilometrami, złote plaże i błękitne morze zapraszające do kąpieli sprawiają, że nie można być obojętnym wobec uroków tego kraju.

Plaże i sporty:
Atutami wybrzeży Morza Czerwonego i Śródziemnego są świetnie zagospodarowe, piaszczyste plaże oraz fakt, że działają tu wypożyczalnie sprzętu sportowego. Egipt jest prawdziwym rajem dla miłośników sportów wodnych. Błękitne laguny zachęcają do snorkelingu, pasjonaci nurkowania mogą zachwycać się bogactwem morskiej fauny i flory, albo wziąć udział w często organizowanych tu eskapadach, jakimi są np. safari nurkowe.
Egipt to również doskonałe miejsce dla tych, którzy lubią winsurfing i kitesurfing. Na plażach działają liczne szkoły organizujące kursy dla turystów – można się tu nauczyć tańca merengue, pójść na beach party, albo wziąć udział w turnieju siatkówki plażowej.
Z pewnością zadowoleni będą miłośnicy zwiedzania zabytków kultury i sztuki. Aby poznać najciekawsze zakątki Egiptu, w których usytuowane są liczne świątynie i monumentalne starożytne budowle, najlepiej udać się w rejs po Nilu.

Komunikacja wodna:
Najwygodniejszym środkiem transportu jest prom turystyczny z portu wypływający kilka razy dziennie. Można tu również skorzystać z rejsów żaglowych i łodzią podwodną, albo udać się na połów ryb.

Na egipskim wybrzeżu każdy znajdzie coś dla siebie - zwolennicy leniuchowania na złocistym piasku odnajdą swoją oazę spokoju w jednej z licznych tu urokliwych zatoczek. Bardziej romantyczni mogą skorzystać z konnej przejażdżki, a na amatorów sportów luksusowych czekają pola golfowe.

Kuchnia egipska:
Egipska kuchnia jest inspirowana kuchnią turecką i arabską. Dania proponowane w Egipcie są najczęściej daniami bezmięsnymi, a ich podstawą jest ful - duża brązowa fasola oraz różnego typu przyprawy i zioła, które powodują, iż nawet najbardziej "zwykłe" potrawy nabierają wyśminitego smaku. Najczęściej używane przyprawy to kminek, kurkuma, kolendra, imbir, sezam, gożdziki, pietruszka oraz mięta.

Do najpopularniejszych potraw należą: różnego typu sałatki, niewiele mające wspólnego z europejskimi odpowiednikamiBatingan to marynowane i smażone oberżynybisara- puree z fasoli z dodatkiem czosnku i smażonej cebulihummus - sos sezamowo-grochowytabbula- rodzaj sałatki z kaszy kus-kus, cebuli u ziół bardziej podobne do europejskich to sałatka tomaten- kawałki pomidorów w sosie ziołowo-czosnkowymzupy: szurbet ads- z soczewicy z dodatkiem mielonego kminku i cytryny, muluchija- gęsta zupa z juty o smaku przypominającum szpinakdania główne to najczęściej : szisz kbab- grillowane mięso baranie, wątroba i cebula, kebab halla- gulasz barani z kminkiem

Klimat:
Dla turystów klimat Egiptu może być uciążliwy. W lecie temperatury dochodzą do 55 stopni w cieniu. Duża różnica temperatur między dniem a nocą oraz klimatyzacja w hotelach i autobusach mogą być powodem przeziębień. Należy unikać kąpania się w jeziorach i kanałach. Nie wolno fotografować obiektów wojskowych, mostów i portów.

Egipskie zwyczaje:
Uwaga!!! W Egipcie dniem wolnym od pracy jest piątek!!!
Nie zdziwmy się, jeśli tego dnia tygodnia zastaniemy zamknięte sklepy, banki i instytucje publiczne.
Gdy ktoś zostanie zaproszony do czyjegoś domu, musi pamiętać, że przyjęte jest, aby pojawić się z małym prezentem, np. ciastkami. Każdy turysta usłyszy od Egipcjanina "bakszysz", co oznacza dosłownie podziel się majątkiem.
Turysta w rozumieniu Egipcjan ma pieniądze, a oni nie i dlatego, ich zdaniem, powinien podzielić się nimi. Jest to zwyczaj związany z religią islamu, który nakazuje wiernym oddawanie części swych dochodów dla biednych. Dawanie "bakszyszu" (napiwków) jest mile widziane.
Należy zwrócić uwagę na ubiór. Noszenie poza miejscami turystycznymi krótkich spódnic, szortów i strojów plażowych jest uznawane za niestosowne.
Targowanie się jest zwyczajem typowym dla wszystkich krajów arabskich. Dopuszczalne jest prawie wszędzie - szczególnie na bazarach oraz w sklepach z pamiątkami. Dobrze jest pamiętać, że cena wywoławcza jest mocno przesadzona.
Zrywanie i wywożenie koralowców jest zakazane. Kara w przypadku znalezienia w bagażu koralowca wynosi około 2000USD!!!

Ceny:
Dla turystów są w 99% przypadków wyższe niż dla Egipcjan, zależą również od narodowości kupującego. Targowanie się podczas robienia zakupów jest czymś normalnym, a nawet wskazanym. Obniżyć można cenę niemal wszystkiego począwszy od noclegu przez obiad w barze, a kończąc na pamiątkach.
Na oszczędne życie powinno starczyć ok.20USD dziennie. Zawsze trzeba mieć przy sobie trochę drobnych na napiwki czyli bakszysz. Oczekują ich pracownicy hoteli, kierowcy taksówek i miejscowi, których sfotografujemy.

Bezpieczeństwo:
Nie ma szczególnego zagrożenia przestępczością. Nie zaleca się jednak przebywania w uboższych dzielnicach. Istnieje zagrożenie terroryzmem. Zamach w Luksorze w 1997r. spowodował zaostrzenie przez władze środków ostrożności. Wszystkie wycieczki autokarowe w czasie podróży po Egipcie są eskortowane przez policję.

Zdrowie:
W zasadzie nie występują zagrożenia sanitarno-epidemiologiczne i nie wymaga się świadectwa szczepień. Nie zaszkodzi jednak wykonanie szczepień przeciwko żółtaczce typu A i B, tężcowi i tyfusowi. Należy przestrzegać również podstawowych zasad higieny oraz nie próbować jedzenia sprzedawanego na ulicy, nie pić napojów z lodem i nie pić wody z kranu oraz nie spożywać produktów niepasteryzowanych. Trzeba też dokładnie myć owoce i warzywa. Aby uniknąć tzw. "zemsty faraona" należy wstrzymać się z jedzeniem tamtejszych egzotycznych owoców i warzyw przynajmniej przez pierwsze 3, 4 dni pobytu.
Opieka medyczna w Egipcie jest na dobrym poziomie, koszt wizyty lekarskiej wynosi od 20 do 40 USD, natomiast doba w szpitalu (bez specjalnych zabiegów) kosztuje od 100 do 300 USD. Za usługi medyczne płaci się w gotówce. Brak pieniędzy uniemożliwia korzystanie z opieki lekarskiej.

Wizy i odprawa paszportowa:
Na granicy obowiązuje wiza i paszport.
Obywateli polskich obowiązują wizy na przejazd i pobyt. Przy wjeździe wymagany jest sześciomiesięczny okres ważności paszportu. Nie wolno przekraczać terminu ważności wizy o więcej niż dwa tygodnie. W Kairze urząd rejestracyjny i biuro zajmujące się przedłużaniem wiz mieści się w centrum miasta w budynku Mugamma, przy Midanat-Tahrir, w Aleksandrii - przy Szaria Talat al-Harb28. W innych miastach formalności dokonuje się na posterunku policji.
Przy przekraczaniu granicy nie ma obowiązku pokazywania biletu powrotnego ani posiadania określonej kwoty dewiz na deklarowany okres pobytu. Formalności meldunkowe załatwiane są przez administrację hotelową bądź osoby prywatne, u których przebywają zaproszeni. Tę formalność należy załatwić w przeciągu 48 godzin od przyjazdu (dzień przyjazdu nie jest wliczany). Należność za pobyt w hotelach międzynarodowych pobierana jest w dewizach (w hotelach wyższych kategorii zwykle są kantory wymiany czynne całą dobę). Nie ma ograniczeń w poruszaniu się po kraju.
Kontrola celna jest skrupulatna. Za próbę wwozu narkotyków grozi kara śmierci. Mak używany w Polsce do wypieków ciasta jest uważany za narkotyk. Każdy podróżny przy wjeździe otrzymuje deklarację celną, którą powinien dokładnie wypełnić i zadbać, aby została podstemplowana przez celnika.
Brak pieczątki na deklaracji celnej może spowodować kłopoty przy wyjeździe. Egipskie przepisy celne nie odbiegają od ogólnie przyjętych standardów europejskich. Przy wjeździe warto zgłosić kamerę filmową, aparat fotograficzny oraz dyktafon, by uniknąć kłopotów podczas odprawy wyjazdowej.

Kounikacja drogowa:
Obowiązuje ruch prawostronny. Nie ma obowiązku posiadania międzynarodowego prawa jazdy ani ubezpieczeń osobowych i komunikacyjnych. Zalecamy dla osób podróżujących samochodem wykupienie w Polsce tzw. Karnet of passage - jest on honorowany, a jego wykupienie w kraju jest znacznie tańsze.
Zagraniczne polisy ubezpieczeniowe nie są honorowane, a wszystkie koszty należy regulować w gotówce. Komunikacja międzymiastowa i lokala jest dobrze rozwinięta. W Kairze można podróżować metrem, które jest szybkie, dość tanie i nie bardzo zatłoczone.
Taksówki w Kairze są czarno-białe, a w Aleksandrii czarno-pomarańczowe. Osobowe zabierają 6-7 osób, a busy nawet do 20! Kierowca nie odjedzie, dopóki autobus nie będzie pełen. Mimo, że większość taksówek ma liczniki, cenę stanowczo trzeba negocjować.
Autobusy Deluxe, są wygodne i z klimatyzacją, kursują pomiędzy głównymi miastami, Intercity są mniej komfortowe i często zatłoczone. Bilety można kupić na dworcu lub u kierowcy. Autobusy Video - są szybkie i czyste, przez cały czas pokazują w nich filmy, ale uwaga- głośniki rozkręcone są niemal na cały regulator. Jest to trudne do wytrzymania.
Wynajem samochodu - żeby wynająć samochód należy mieć ukończone 25 lat. Nie jest wymagane międzynarodowe prawo jazdy. Ostrzegamy jednak Państwa, iż jedyną ogólnie stosowaną zasadą ruchu drogowego jest jazda po prawej stronie. Innych przepisów praktycznie się nie przestrzega. Tak więc kierowcy muszą wykazać się tu nie tylko doświadczeniem, ale i odwagą.

Pociągi:
Pierwsza klasa (wagon-lit) ma klimatyzację i wszelkie udogodnienia, ale jedna z wygód - telewizor- jest dla Europejczyków trudna do zniesienia (filmy lecą non stop, a głośniki rokręcone są niemal na cały regulator), druga klasa też może być z klimatyzacją, klasa trzecia jest poniżej standardów i odradza się podróżowanie nią, jest najmniej komfortowa, ale za to najtańsza.

Serdecznie zapraszamy do rezerwacji poprzez kontakt z naszym biurem pod numerem telefonu (071) 364 00 17 lub poprzez formularz rezerwacji wycieczek

PIASZCZYSTE PLAŻE TUNEZJI

W Tunezji można odpocząć na złotych plażach oblewanych przez turkusowe morze, gdzie niemal przez cały rok pogoda sprzyja amatorom kąpieli wodnych i słonecznych od Tabarki przez Tunis, Hamammet, Sousse aż do Zarzis i wyspy Djerby.

Aktywny wypoczynek
Tunezja jest krajem gdzie można również nurkować na rafie koralowej. W pobliżu porośniętej dębem korkowym Tabarki - najbardziej zielonym i spokojnym z turystycznych miast Tunezji znajdują się ciekawe rafy. Można latać na paralotniach, balonem, uprawiać windsurfing, trekking, polować, grać w golfa itd.
Safari na Saharze: Tunezja jest krajem na którego części południowej położona jest pustynia - Sahara. Można ją przemierzyć samochodem terenowym lub na wielbłądzie, zatopić się w bezkresnym morzu piasku.
Rzadkie zjawiska: W Tunezji można zobaczyć zjawisko fatamorgany na słonym jeziorze na Saharze. Podziwiać rzadkie gatunki ptaków w parku narodowym Ichkeul, w parku Bu Hedma zagrożone wymarciem antylopy, w parku Feija ponad 500 gatunków orchideii, a w parku na Djerbie wyspę będącą siedliskiem krokodyli.
Oazy na pustyni: Tunezja słynie z oaz, które podziwiać można na Saharze (Douz, Nefta), jak i w górach (Chebika, Tamerza, Mides). Ciekawostką są też malownicze ufortyfikowane oazy-spichlerze w Ksar.
Gorące źródła: W Tunezji można wykąpać się w gorących saharyjskich źródłach znajdujących się w Ksar, Ghilane, El Hamma lub źrodłach w miejscowości Korbous (największych tego typu w Afryce, znanych już w starożytności).
Góry i kaniony: Jadąc zabytkowym pociągiem "Lezourd Rouge" trasą Redeyef-Metlaoui, przez wąwóz Selje w górach Atlas, można poczuć się jak na dzikim zachodzie.
Organizowane są piesze wycieczki po płaskowyżu Jugurthy, którego góry stanowiły niegdyś schronienie dla rozbójników jak z opowieści o Sezamie.
Odnowa biologiczna: Tunezja znana jest z zabiegów Thalassoterapii. Poddając się zabiegom Thalasoterapii w luksusowych ośrodkach odnowy biologicznej można poprawić kondycję ciała i ducha. Skorzystanie z miejscowej łaźni zwanej Hammam może stać się nie zapomnianym przeżyciem.
Dziedzictwo kulurowe i starożytne zabytki: Zwiedzając berberyjskie wioski, andaluzyjskie miasteczka, muzułmańskie ribaty, fenickie i rzymskie ruiny, żydowskie synagogi można poznać dziedzictwo kulturowe pozostawione przez liczne cywilizacje. Tunezja posiada wiele interesujących muzeów m.in. muzeum Bardo w Tunisie (z najbogatszą i najpiękniejszą kolekcją mozaik rzymskich na świecie.
Tunezyjskie przysmaki: Kuchnia tunezyjska należy do najpikantniejszych na świecie- wywodzi sie spod silnych wpływów kuchni tureckiej, francuskiej i włoskiej. Dla smakoszy isnieje możliwość delektować się wyśmienitymi winami i likierami oraz rodzimą wódką z fig.
Tunezja jest 3 na świecie eksporterem oliwy z oliwek (po Hiszpanii i Włoszech).

Najbardziej przyjazny dla kobiet kraj arabski
Tunezja jest krajem arabskim gdzie kobiety mają najwięcej praw, uczestniczą aktywnie w życiu społecznym i politycznym. Nawet na tle starającej sie o wejście do UE Turcji można zauważyć spore różnice w tradycyjnej pozycji kobiety. Kiedy w Tunezyjskim parlamencie prawie 12% członkow stanowią kobiety, w Turcji ich liczba sięga 4%. Większość praw ustawodawczych kobiety zyskały już za panowania pierwszego prezydenta Tunezji - Habiba Bourgiby (który zakazał noszenia hijabu w miejscach publicznych i zmniejszył wpływy religii na państwo tj. zdelegalizował poligamię, wprowadził takie same prawo do rozwodu, podróży itd).
W 1967r. zalegalizował aborcję, obecnie jest dostępna na życzenie kobiety i bezpłatna (istnieje również legalna prostytucja oraz domy publiczne).

Serdecznie zapraszamy do rezerwacji poprzez kontakt z naszym biurem pod numerem telefonu (071) 364 00 17 lub poprzez formularz rezerwacji wycieczek

WYSPY ZIELONEGO PRZYLĄDKA

Informacje praktyczne:
Wizy: Są wymagane; wizę można zakupić na lotnisku jednak ze względu na kolejki i konieczne formalności może to zająć sporo czasu, aby tego uniknąć odpowiednie dane z wyprzedzeniem wysyłamy do naszego kontrachenta, który z wyprzedzeniem organizuje dla Państwa wizy.
Wizy są płatne; obowiązkowa dopłata do wizy wynosi 100 PLN.
Czas przelotu: Warszawa-Sal: ok.7 godzin.
Czas lokalny: -3 godziny GMT
Język: kreolski i portugalski, można porozumieć się także po angielsku i po włosku.
Napięcie: 220V, standardowe gniazdka.
Waluta: 1 escudo (CVE) = 100 centavos; 1 EUR = ok. 110 CVE; wymiany najlepiej dokonywać w lokalnych bankach, gdzie kurs jest zazwyczaj dużo korzystniejszy niż w hotelach.
Klimat: suchy tropikalny; średnia temperatura roczna ok.25°C; pora deszczowa między sierpniem, a wrześniem.
Szczepienia: nie są wymagane żadne szczepienia ani profilaktyka; na wyspach nie ma zagrożenia zarażenia się chorobami tropikalnymi.
Przykładowe ceny w CVE: butelka wody mineralnej 1,5l – 100, butelka coli – 70, piwo – 70, bułka – 10; taxi ok. 100 CVE za 1 km.
Komunikacja: na wyspie Sal nie ma publicznej komunikacji, można korzystać z taksówek lub wynająć samochód, cena taxi za 1 km wynosi ok. 100 CVE.
Telefony: na Wyspach Zielonego Przylądka nie działają polskie telefony komórkowe, a lokalne połączenia są bardzo drogie – minuta połączenia z Polską w hotelach kosztuje ok. 13EUR; na miejscu można zakupić lokalne karty telefoniczne, oferujące tańsze połączenia; można także bez problemu korzystać z Internetu zarówno w hotelach jak i kafejkach internetowych za opłatą ok. 2EUR/30 min.

Użyteczne adresy:
Ambasada RP (najbliższa placówka dyplomatyczna znajduje się w Senegalu):
Avenue des Ambassadeurs, Fann Residence, Dakar BP 343, Senegal
tel. (0-0221) 825 24 03, 824 23 54
e-mail:ambassade.pl@sentoo.sn; www.ambassade-pologne.sn.

Konsulat RP w Praia
Konsul Honorowy: Marilla Maisa Salazar
BP 489, rue Andrade Corvo, Praia, Cap Vert
tel. (0-0238) 613 183, 614 443

Serdecznie zapraszamy do rezerwacji poprzez kontakt z naszym biurem pod numerem telefonu (071) 364 00 17 lub poprzez formularz rezerwacji wycieczek

KRÓLESTWO MAROKA

Informacje praktyczne:
Języki: arabski (urzędowy), dialekty berberyjskie, francuski często używany w interesach, administracji i dyplomacji.
Klimat: śródziemnomorski, w głębi lądu surowszy
Zagrożenia naturalne: góry na północy niestabilne geologicznie i podatne na trzęsienia ziemi; okresowe susze
Choroby zakaźne: choroby przenoszone drogą pokarmową: biegunka bakteryjna, zapalenie wątroby typu A; stopień ryzyka: dość wysoki
Czas: W Maroku przez cały rok obowiązuje czas zachodnioeuropejski (GMT), czyli (nie uwzględniając czasu letniego) kiedy w Maroku jest południe, w Polsce zegary wybijają 13.00.
Godziny pracy (handlu): Maroko jest wprawdzie krajem muzułmańskim, ale stosowany jest tu zachodni system pracy – od poniedziałku do piątku. W krajach muzułmańskich piątek jest tym, czym niedziela dla chrześcijan – dniem modlitw – dlatego firmy miewają wtedy dłuższe przerwy obiadowe. Godziny otwarcia sklepów i firm w centrach większych miast są zwykle dostosowane do zwyczajów europejskich, ale trzeba je traktować z przymrużeniem oka. W czasie ramadanu urzędy pracują na ogół od 8.00 do 15.00 lub 16.00.
Elektryczność: Niemal cały kraj zasilany jest prądem zmiennym (AC) o napięciu 220 V i częstotliwości 50 Hz, chociaż gdzieniegdzie można spotkać jeszcze 110 V. Gniazdka są takie jak w Europie, na dwa bolce.
Toalety: Poza większymi miastami publiczne toalety są rzadkością. Zazwyczaj trzeba mieć własny papier (papier hygiénique), napiwek dla pracownika i buty na wysokiej podeszwie (nierzadko przydałby się spinacz do zatkania nosa). Ubikacje to najczęściej dziura w podłodze.
Telefony: System telekomunikacyjny w Maroku jest bardzo sprawny (dzięki milionom dolarów przeznaczonych w ostatnich latach na jego rozwój). Niedawno numery dość niespodziewanie uległy zmianie z ośmiocyfrowych na dziewięciocyfrowe; przed dawnym numerem wykręca się dawny numer kierunkowy regionu i jeszcze jeden numer dodatkowy (np. w Rabacie dawniej 07/787878, a teraz 037/787878). W całym kraju wyrastają jak grzyby po deszczu punkty telefoniczne prywatnych firm zwane téléboutiques, czynne do późnych godzin.

Serdecznie zapraszamy do rezerwacji poprzez kontakt z naszym biurem pod numerem telefonu (071) 364 00 17 lub poprzez formularz rezerwacji wycieczek

Aby dowiedzieć się więcej - skorzystaj z formularza ZAPYTAJ
lub zadzwoń (71) 364 00 17, 364 06 34.